\
Met de feeder aan de Ijssel.
Na afloop van een koppelwedstrijd in Coevorden, kwamen we met een paar collega-vissers aan de praat en die vertelden ons een verhaal van grote brasems vangen op de ijssel in de maand november. Het verhaal maakte dusdanig veel indruk op Wouter en mij dat we zo spoedig mogelijk een dag gingen plannen om dit mee te maken. Er werd besloten om de dinsdag na de Winschoter Adrillen-markt heen te gaan.Om 6uur stond Wouter bij mij voor de deur en met de ruitenwissers op volle snelheid gingen we richting Zwolle. Het zou vandaag erg slecht weer worden, veel wind en regen. Aangezien we ruim op tijd waren, stopten we nog even onderweg voor een broodje en een bak koffie. Dankzij de anwb-routeplanner reden we in één keer naar de visstek. Het was inmiddels gestopt met regenen, dit was prettig met het installeren van onze spullen.Het goed neerzetten van je plateau is bij de ijssel zeer belangrijk, aangezien er veel scheepvaart aan je voorbij gaat, moeten je spullen goed vast staan. Er stond een stevige bries wind maar dit namen we op de koop toe.We zaten circa 25 meter uit elkaar en besloten onze hengels samen af te stellen op 30 meter.We hadden genoeg aas meegebracht nl. ieder 2,5 kg feedervoer , blik maïs, liter casters, voldoende pieren en maden. We gingen nu kijken met welke voerkorf er het beste gevist kon worden en welk gewicht. Al snel kwamen we erachter dat deze toch wel 80 á 100 gr. moest zijn. We kozen voor de 80 gr. ankerkorf om mee te beginnen
Ankerkorven van 80 tot 100 gram.
Onze hengeltop werd ruim een meter boven het water afgesteund zodat we minder druk op onze lijn kregen. We kozen ieder voor een verschillende montage, Wouter viste met een schuifmontage waarbij de korf kan schijven in een lus. En ik viste met de vaste-montage waarbij de korf vastzit aan een zijlijn. Zo konden we gelijk zien welke methode het beste was. Als hoofdlijn visten we met nylon 22/00 en 24/00 met hieraan een onderlijn van 60 cm. en een dikte van 16/00 met haak 12. Nadat we ieder 5 korfen hadden “gelost” kon het vissen beginnen. De zon kwam inmiddels door en dit was het begin van een schitterende visdag.
Wouter wacht op de eerste aanbeet
Na een kwartiertje kreeg Wouter zijn eerste aanbeet en hij ving een brasem van een kilo, bij mij kwamen ook wat kleine tikjes op de top maar nog geen vis.Al snel volgde bij Wouter de 2e brasem. Na een uurtje vissen had ik 5 voorns en Wouter 5 brasems. Dit was het moment om even bij hem polshoogte te nemen want de kilo’s vlogen bij hem omhoog terwijl ik alleen voorns ving.Na een korte blik bij de techniek van Wouter zag ik al snel de oorzaak. Ik zat met maden en casters te vissen terwijl Wouter viste met maïs en wormen. Even veranderen en ook bij mij begon de brasem te azen
Prachtige visserij aan de Ijssel
Aangezien er veel stroming stond was het erg belangrijk om onze voerplek goed te onderhouden. Als we na 5 min. nog geen aanbeet hadden gezien werd de korf binnen gedraaid en opnieuw gevuld met voer en veel casters.Een ankerkorf is een prima oplossing om je korf op de juiste plek te houden, echter bij het binnendraaien vereist dit wel de nodige aandacht. Aangezien het op onze visplek niet erg diep was, moesten we onze hengel omhoog houden tijdens het binnen draaien. Deden we dit niet dan ging onze korf gelijk vastzitten tussen de keien.Maar dit leert heel snel. Dat we onze voerplek goed opbouwden bleek wel uit het feit dat de brasems steeds dikker werden.Na enkele brasems van 2 kilo was ik als eerste aan de beurt om een fijne Ijsselbrasem te scoren. Na een forse aanbeet stond mijn hengel flink krom tijdens het aanslaan.Een prachtige sport om in een stevige stroming een grote brasem te drillen. Na het binnen halen verscheen aan de oppervlakte een pracht exemplaar van ruim 6 pond.
Wouter ging er even flink voor zitten en wilde ook een 6 ponder vangen. Het aas op de haak werd verhoogd naar 2 wormen, 1 maïskorrel en 2 maden. Na enkele “kleine” brasems van 2 kilo hoorde ik plotseling een harde kreet. “Pak dien camera mor", zei Wouter , er is een beste broasem onderweg”. Bij iedere slag die hij aan zijn molen gaf ontstond er een brede lach op zijn gezicht. Waar ik al bang voor was gebeurde, mijn 6 ponder werd ruim overklast. Een prachtige brasem lag in zijn net.
"Pak nou dien camera mor eem"
Een brasem van 4100 gram
Van concurrentie was deze dag geen sprake, alleen even de onderlinge strijd om de zwaarste vis is altijd leuk. Beide vielen we een beetje stil met de aanbeten en we hadden problemen om onze korf op de voerplek te houden. De stroming was toegenomen dus werd het tijd om het gewicht van de korf te verhogen. Er werd een stuk lood bij de korf opgezet zodat we op 110 gr. zaten. Al snel werd er weer gevangen. Na overleg met het thuisfront werd besloten dat we iets later zouden thuis komen, want het ging nog veel te mooi.
Af en toe een kleinere tussendoor
We spraken af om tegen 16.00 uur te stoppen met vissen aangezien het wegen ook nog wel enige tijd in beslag zou nemen. Voordat het wegen begon waren we beide al van mening dat we het erg getroffen hadden vandaag. Niet alleen met het weer maar zeker ook met de vangst. Als eerste werd mijn net geleegd. Wouter zei gelijk “Hest meer as mie” Nu vis ik al langer met Wouter en weet dat ik me niet eerder blij mag maken voordat de kilo’s geteld zijn. Ik wist zeker dat het verschil niet groot zou zijn. Bij mij stond de teller op 36 vissen met een gewicht van 50.800 gr.
Nu was het tijd om bij Wouter de vangst te wegen. In het weegnet werd 6 brasems gelegd die al 19 kg op de teller brachten. Na nog twéé wegingen stond de teller op 39 vissen en een gewicht van 53.100 gr. Nog snel even een paar foto’s maken en de vissen werden weer terug gezet
Zeer voldaan reden we weer naar huis waarbij Wouter achter het stuur zat terwijl ik even een oogje dicht deed. Voldaan en zeer vermoeid waren we tegen 18.00 uur weer thuis


Rudi Blik